Nowe opracowywane podejścia: embriologia układu sercowo-naczyniowego stosowana w chorobach serca ad 7

W ostatnim raporcie Chong i in. zidentyfikowali nową populację komórek rezydentnych serca zwanych fibroblastami CFU serca. (cCFU-Fs) (43). Analiza mapowania losu wykazała, że te komórki progenitorowe pochodzą z epicardium, a nie ze szpiku kostnego, grzebienia nerwowego czy mięśnia sercowego. Oprócz innych linii, cCFU-F są również w stanie różnicować się w mezodermalne pochodne (komórki mięśni gładkich, mięsień sercowy i tkanka tłuszczowa) in vitro (43). Pozostaje jeszcze zobaczyć, czy cCFU-F mogą dalej różnicować się na dojrzałe, pobudzające kardiomiocyty in vitro lub in vivo (44). Epicardium może odgrywać ważną rolę po uszkodzeniu mięśnia sercowego niezwiązanego z jakimkolwiek potencjalnym bezpośrednim wkładem w regeneracyjne kardiomiocyty. Uszkodzenie mięśnia sercowego dorosłego mysiego serca prowadzi do reaktywacji normalnie wyciszonych komórek nasierdziowych (45). Reaktywowane komórki nasierdziowe ponownie wyrażają zarodkowe geny, a także eksprymują markery fibroblastów i komórek mięśni gładkich (45). Ponadto aktywowane komórki nasierdziowe sprzyjają angiogenezie poprzez wydzielanie czynników parakrynnych. Rzeczywiście, kondycjonowane pożywki z tych komórek zmniejszyły rozmiar zawału i poprawę funkcji w modelu zawału (45). Różnorodność parakrynnych czynników wydzielanych z aktywowanego epicardium może sprzyjać regeneracji mięśnia sercowego u danio pręgowanego i noworodkowych modelach urazów mysich (40, 46, 47). Podczas rozwoju zarodkowego, fibroblasty sercowe pochodzące z nasieniodajnego i nasierdziowego regulują proliferację miocytów i tworzenie komory komorowej za pośrednictwem szlaków, które obejmują integrynę. 1, FGF i sygnalizację kwasu retinowego (47. 52). Czy fibroblasty sercowe zachowują podobną rolę w sercu dorosłego człowieka, pozostaje w pełni wyjaśnione. Warto zauważyć, że większość wysiłków mających na celu przeprogramowanie komórek w linii kardiomiocytów wykorzystuje fibroblasty serca jako jeden z materiałów wyjściowych (12, 13, 21), a fibroblasty w sercu można łatwiej przeprogramować do linii kardiomiocytów niż niekardiologiczne fibroblasty. Dwa powody tego błędu mogą być postulowane w oparciu o zasady rozwoju. Po pierwsze, kardiomiocyty i fibroblasty w sercu mogą być bliżej spokrewnione na poziomie epigenetycznym, biorąc pod uwagę wspólną populację prekursorów (37, 38). Po drugie, fibroblasty w sercu mogą wytwarzać czynniki wzrostu, które wspierają proliferację i różnicowanie kardiomiocytów, co ma miejsce w fazie rozwoju. Perspektywa Trudne wyzwanie w zrozumieniu biologii molekularnej i komórkowej rozwijającego się serca nadal jest produktywnym przedsięwzięciem, które informuje o innowacjach terapeutycznych w przypadku chorób dorosłych i pediatrycznych. Nowe spojrzenie na pochodzenie komórek progenitorowych serca, a także szlaki molekularne regulujące progresywne ograniczanie linii i funkcjonalne różnicowanie tych komórek stworzyły podstawę do ekscytujących podejść regeneracyjnych na horyzoncie. Podziękowania Autorzy dziękują Kurtowi Englece za krytyczne przeczytanie manuskryptu Praca ta została wsparta dotacjami z Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Krwi NIH (K08HL094763-02 do K. Degenhardta i UO1 HL100405 do JA Epstein), Funduszu Hiszpanii i Katedry WW Smith (do JA Epsteina). Przypisy Konflikt interesów: Autorzy zadeklarowali brak konfliktu interesów. Informacje referencyjne: J Clin Invest. 2013; 123 (1): 71. 74. doi: 10,1172 / JCI62884.
[więcej w: krem z groszku kwestia smaku, chłoniak z komórek płaszcza, masło z orzechów laskowych ]
[patrz też: pasta tahini gdzie kupić, soczewki kontaktowe miesięczne, korekcja nosa kwasem hialuronowym ]