JM2, kodujący białko spokrewnione z widelcem, jest zmutowany w alergicznym układzie dysmi- ad

Przebadaliśmy dwie dodatkowe rodziny z XLAAD i zmapowaliśmy locus XLAAD do nakładającego się obszaru na chromosomie X. Zgłaszamy identyfikację za pomocą podejścia pozycyjno-kandydackiego genu kodującego białko spokrewnione z domeną homologii widma, które jest celowane przez mutacje u pacjentów z XLAAD. Metody Materiał kliniczny. Pobrano próbki krwi obwodowej do badań. Uzyskano świadomą zgodę wszystkich uczestników badania lub ich prawnych opiekunów. Izolacja DNA i RNA. Limfocyty wyizolowane z pełnej krwi wykorzystano do wytworzenia linii komórek T opartych na fitohemaglutyninie (napędzanych PHA) i linii komórek B transformowanych Epsteina-Barr. DNA wyekstrahowano za pomocą zestawu Puregene (Gentra Systems Inc., Minneapolis, Minnesota, USA), a całkowite RNA uzyskano przy użyciu odczynnika Trizol (Life Technologies Inc., Rockville, Maryland, USA). cDNA wytworzono stosując odwrotną transkryptazę AMVy (Promega Corp., Madison, Wisconsin, USA). Mapowanie odstępu czasu XLAAD. Genotypowanie markerów mikrosatelitarnych u pacjentów i członków ich rodzin przeprowadzono stosując standardowe primery PCR i metody dla sekwenatora DNA ABI 377 (Applied Biosystems, Foster City, Kalifornia, USA). Uzyskane dane zostały przetworzone przez program ABI Genotyper, w celu określenia markerów alleli dla każdego członka rodziny. LODSCORE (opcja programu LINKAGE) została wykorzystana do określenia możliwego połączenia z markerami chromosomowymi X: DXS1223, DXS1068, DXS6810, DXS7132, DXS6800, DXS6789, DXS6797, DXS1047 i DXS7127, które pokrywają szacunkowy 76 cm odstępu na chromosomie X na uśredniona z płci mapa Marshfield. Identyfikacja genu kandydata. Geny w syntenicznym ludzkim regionie krytycznego interwału Scurfy zidentyfikowano przeszukując bazy danych domeny publicznej. Homologia poszukiwań kandydatów na regulatory transkrypcji została przeprowadzona przez BLAST search (www.ncbi.nlm.nih.gov). Dwa wiodące kandydujące regulatory transkrypcji zidentyfikowano w obrębie syntenicznego ludzkiego regionu myszy Scurfy: Tcfe3, którego niedobór prowadzi do fenotypu odmiennego od Scurfy (9) i JM2. Sekwencja genowa JM2 została wcześniej ustalona jako część projektu sekwencjonowania ludzkiego genomu (nr dostępu do GenBank AF235097). Początkowo przewidywano, że sekwencja genomowa koduje 10 egzonów odpowiadających otwartej ramce odczytu 1326 bp (nr dostępu NM_014009). Jednakże porównanie przewidywanej sekwencji egzonu 10 z sekwencjami zamplifikowanych transkryptów RT-PCR u zdrowych osobników potwierdziło obecność małego intronu w przewidywanym eksonie 10 (pz 58622. 58443 z AF235097; 997. 1176 z NM_014009). Skorygowana sekwencja otwartej ramki odczytu ma długość 1146 bp, kodującą białko aminokwasowe 381 (3. Wykrywanie mutacji. Startery do PCR stosowane do amplifikacji poszczególnych egzonów JM2 z genomowego DNA i transkryptów JM2 z cDNA uzyskanego z limfoblastu A wymieniono w Tabeli 1
[podobne: pasta tahini gdzie kupić, parafia płoki, truskawki indeks glikemiczny ]
[więcej w: dieta kopenhaska przepis, rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego, przegladarka skierowań nfz do sanatorium ]