JM2, kodujący białko spokrewnione z widelcem, jest zmutowany w alergicznym układzie dysmi- ad 6

Gdy RT-PCR prowadzono w mniej rygorystycznej temperaturze wyżarzania (60 ° C zamiast 65 ° C), pojawił się drugi mniejszy produkt RT-PCR. Ten produkt, który migrował wolniej niż jego odpowiednik typu dzikiego, wynikał z nieprawidłowego splatania w IVS9 5. węzeł połączenia dawcy (dane nie pokazane). W żadnym z testowanych warunków RT-PCR nie wykryto żadnego produktu typu dzikiego. Wyniki te potwierdziły patogenność mutacji IVS9 +4AgG z powodu zakłócenia IVS9 5. łączenie darczyńców. Rysunek 4Identyfikacja 5. Modyfikacja połączeń splicingowych w JM2 IVS9 w indeksie XLAAD-100. (a) Analiza JM2 IVS9 5. splicingowa sekwencja miejsca połączenia w przypadku indeksu i kontrola jego rodzeństwa. Przejście w pozycji +4 z 5. miejsce połączenia splotu jest odnotowane w sekwencji pacjenta (wskazane strzałką). (b i c) Pomijanie Exon 9 w indeksie XLAAD-100. (b) analiza RT-PCR otwartej ramki odczytu JM2 3. koniec (pz 639. 1036) u pacjentów i kontrolne transkrypty mRNA, ujawniając szybszą migrację produktu RT-PCR pacjenta na elektroforezie w żelu agarozowym w porównaniu z produktem kontrolnym. MWM, markery masy cząsteczkowej. (c) Analiza sekwencji produktów RT-PCR pokazanych wb, potwierdzająca obecność delecji egzonu 9 i zmianę przesunięcia ramki w sekwencji pacjentów. (d) Schematyczne przedstawienie przewidywanego zmutowanego produktu białkowego JM2 w przypadku indeksu XLAAD-100, pokazujące skrócenie białka tuż przed domeną homologii czołowej widelca. Analiza rodziny pokrewnej XLAAD-200 ujawniła dotkniętych samców cierpiących na delecję 3-bp w eksonie JM2 7, co skutkowało delecją w ramce bp 600. 602 cDNA JM2 (Figura 5a). Matki chorego samca, a także babki, były heterozygotyczne pod względem zmutowanego allelu, podczas gdy zdrowi członkowie rodziny i osobnicy kontrolni nie mieli tej mutacji. Nie było w XLAAD-200 niespodziewanie wysokiej częstości występowania śmiertelnych obrzęków płodu. U jednego badanego dziecka (XLAAD-200-29) gen JM2 był prawidłowy; pozostałe (XLAAD-200-16, -17, -18) nie były dostępne do testowania. Figura 5: Identyfikacja delecji 3-bp w eksonie 7 dotkniętych osobników XLAAD-200. (a) Analiza sekwencji amplifikowanego genomu egzonu 7 XLAAD-200-28 i jego kontroli rodzeństwa XLAAD-200-29 pokazującej delecję bp15 <17 w sekwencji eksonu 7 pacjenta. Ta sama mutacja została potwierdzona przez sekwencjonowanie cDNA (dane nie pokazane). (b) Schematyczne przedstawienie domeny ZM JM2 i jej homologii z domeną Zip ludzkiego N-myc. Usunięta resztka glutaminowa (E), znajdująca się w drugim heptadzie, jest pogrubiona. Znak plusa wskazuje homologiczne reszty aminokwasowe. Przewiduje się, że zmutowane transkrypty kodują białko JM2 pozbawione resztki kwasu glutaminowego 201 (AE201). Ta pozostałość znajduje się w drugim z trzech powtórzeń heptad, które stanowią motyw ZM JM2 [hasła pokrewne: przegladarka skierowań nfz do sanatorium, sennik samolot katastrofa, korekcja nosa kwasem hialuronowym ] [hasła pokrewne: aspergiloza, krem z groszku kwestia smaku, koralina cda ]