JM2, kodujący białko spokrewnione z widelcem, jest zmutowany w alergicznym układzie dysmi- ad 5

JM2, kodujący kandydujący czynnik transkrypcyjny o nieznanej wcześniej funkcji, zidentyfikowano w syntenicznym ludzkim regionie krytycznego przedziału Scurfy. Otwarta ramka odczytu JM2 jest długa i przewiduje się, że będzie kodować białko o długości 381 aminokwasów, które zawiera domenę homologii z widelcem. Jest to wysoce konserwatywna domena wiążąca DNA, która definiuje rodzinę czynników transkrypcyjnych HNF-3 / widełkowych i charakteryzuje się odmienną uskokową strukturą helisy (15, 16) (Figura 3). JM2 różni się od innych białek homologicznych z głowicy widełek lokalizacją domeny homologii widełek na końcu karboksylowym i dodatkową obecnością domeny dimeryzacji leucynowej (Zip) w połowie drogi przez białko (Figura 3). Przypuszczalny sygnał lokalizacji jądrowej znajduje się na końcu karboksylowym. Rycina 3 Strukturalne cechy białka JM2. (a) Organizacja domeny. Domena suwaka leucynowego (Zip) jest obecna w połowie białka przy aminokwasach 189. 210, podczas gdy domena homologii widma (FKH) rozciąga się od aminokwasów 287. 373. (b) Homologia sekwencji domeny główki widmowej JM2 z domenami główki widma innych białek, w tym z czynnikiem transkrypcyjnym Drosophila Genesis i ludzkimi białkami FkLH13, 7, 11 i 12 związanych z widełkami. Kolor czerwony wskazuje na identyczność reszty, podczas gdy kolor zielony wskazuje na homologię. . Homologię ustalono przeszukując bazę danych Conserved Domain Database (www.ncbi.nlm.nih.gov/Structure/), a dopasowanie przeprowadzono za pomocą programu Clustalw (www.ebi.ac.uk/clustalw/). Organizacja kanonicznej domeny głowicy widelca jest przedstawiona schematycznie. Zawiera trzy. helisy (H1, 2 i 3) i pętlę łączącą (T.). Trzy. pasma (S1, 2 i 3) i dwa skrzydła (W1 i 2) uporządkowane w kolejności (H1-S1-H2-T3-H3-S2-W1-S3-W2) (15, 16). Kluczowa rola homologii widełek i domen Zip w funkcji JM2 została podkreślona przez mutacje znalezione w dwóch rodzinach XLAAD. Sekwencjonowanie genomowego DNA w probandzie XLAAD-100 ujawniło obecność podstawienia A. G w pozycji +4 z 5. połączenie sponsorzy dawcy IVS9 (ryc. 4a). Ta substytucja nie występowała u dwóch innych rodzeństwa dziecka lub jego rodziców, w tym matki, co wskazywało, że powstało de novo. Brakowało również chromosomów 100 X skontrolowanych pod kątem tej mutacji. Analiza sekwencji transkryptów mRNA JM2 amplifikowanych za pomocą RT-PCR ujawniła pomijanie eksonu JM2 w transkryptach przypadku indeksu rodziny XLAAD-100, ale nie w nietkniętych członków rodziny lub w niespokrewnionych kontrolach (Figura 4, b i c). Pomijanie w eksonie 9 powoduje przesunięcie ramki w kodonie 273, które powoduje przedwczesny sygnał stopu w kodonie 286. Prowadzi to do wytworzenia skróconego białka JM2, które nie ma domeny homologii głowicy widma (Figura 4d).
[hasła pokrewne: soczewki kontaktowe miesięczne, sennik samolot katastrofa, peeling kwasem salicylowym ]
[więcej w: parafia płoki, masło z orzechów laskowych, peeling kwasem salicylowym ]