Astrocytarne uwalnianie wapnia pośredniczy w depolaryzacji okołozawałowej w modelu udaru gryzonia

Udar jest jedną z najczęstszych chorób i główną przyczyną śmierci i niepełnosprawności. Zaprzestanie przepływu krwi w mózgu (CBF) prowadzi do śmierci komórki w rdzeniu zawału, ale tkanka otaczająca rdzeń ma potencjał do odzyskania, jeśli przywrócone zostanie lokalne zmniejszenie CBF. Na tych obszarach szkodliwe depolaryzacje okołozawałowe (PID) przyczyniają się do wtórnego wzrostu zawału i negatywnie wpływają na wynik udaru. Jednak szlaki komórkowe leżące u podstaw PID pozostają niejasne. Tutaj wykorzystaliśmy mikroskopię multipotonową in vivo, laserowe obrazowanie CBF i zapisy elektrofizjologiczne w mysim modelu ogniskowego niedokrwienia, aby wykazać, że PIDs są związane z silnym wzrostem wewnątrzkomórkowego wapnia w astrocytach i neuronach. Stwierdziliśmy, że w astroglejowym podwyższeniu poziomu wapnia podczas PID pośredniczy uwalnianie receptora trójfosforanu inozytolu typu 2 (zależnego od IP3R2) z magazynów wewnętrznych. Co istotne, myszy z niedoborem Ip3r2 wykazywały zmniejszenie częstotliwości PID i ogólnego obciążenia PID i wykazywały zwiększone przeżycie neuronów po udarze. Efekty te nie były związane z lokalnymi zmianami CBF w odpowiedzi na PID. Jednakże wykazaliśmy, że uwalnianie i pozakomórkowa akumulacja glutaminianu podczas PID jest silnie ograniczona u myszy z niedoborem Ip3r2, co powoduje złagodzenie przeciążenia wapnia w neuronach i astrocytach. Łącznie dane te sugerują, że astroglejowe szlaki wapniowe są potencjalnymi celami terapii udaru. Wprowadzenie Udar jest główną przyczyną śmierci i niepełnosprawności i wiąże się z ogromnym obciążeniem społeczno-ekonomicznym. W rdzeniu zawału, dramatyczna redukcja przepływu krwi w mózgu (CBF) gwałtownie wyzwala śmierć komórki. W tkance otaczającej rdzeń. obszar zwany półcieniem niedokrwiennym. CBF jest zasadniczo zredukowany do poziomów, które zaburzają funkcjonowanie neuronów, ale są wystarczająco wysokie, aby umożliwić odzyskiwanie neuronów po przywróceniu CBF (1). Jednak prawdopodobieństwo przeżycia neuronów, a więc i szanse na akceptowalny wynik kliniczny, silnie spada, gdy zapotrzebowanie metaboliczne w półcieniu przekracza dostępne zasoby energetyczne. Najbardziej widocznym przykładem tego scenariusza jest występowanie depolaryzacji około-zawałowej (PID). Te rozprzestrzeniające się fale depolaryzacji są indukowane przez nierównowagę jonową w wyniku niedokrwienia (2). Ponieważ nakładają dodatkowe obciążenie metaboliczne na już upośledzoną tkankę, PID przyspieszają neurodegenerację i rozszerzają rdzeń w eksperymentalnych modelach i klinicznych przypadkach, zasadniczo znosząc. Okno możliwości. do interwencji terapeutycznych w półcieniu (2, 3). Chociaż dokładna sekwencja zdarzeń wyzwalających PID nie została w pełni ustalona, 2 kluczowe mechanizmy molekularne zachodzące podczas PID to nagromadzenie glutaminianu w przestrzeni zewnątrzkomórkowej (4, 5), jak również zwiększenie wewnątrzkomórkowego wapnia w astrocytach i neuronach (6. 8)
[hasła pokrewne: sennik samolot katastrofa, masło z orzechów laskowych, korekcja nosa kwasem hialuronowym ]
[patrz też: pasta tahini gdzie kupić, soczewki kontaktowe miesięczne, korekcja nosa kwasem hialuronowym ]