Astrocytarne uwalnianie wapnia pośredniczy w depolaryzacji okołozawałowej w modelu udaru gryzonia czesc 4

Aby zbadać zależność między wapniem neuronowym i astrocytowym, wykonaliśmy obrazowanie w wysokiej rozdzielczości czasowej i przestrzennej i odkryliśmy, że początek zmian w neuronalnym wapnie nieznacznie wyprzedzał początek astrocytów, ale główny składnik sygnału w obu typach komórek wystąpił w synchronizacji (ryc. 1). , G. I). Aby określić wpływ zmiany dynamiki wapnia na całkowite obciążenie PID, poddaliśmy myszy pMCAO podczas pomiaru wewnętrznego potencjału prądu stałego i regionalnej CBF za pomocą laserowej przepływometrii dopplerowskiej (dodatkowa ilustracja 3, A i B). Te eksperymenty pokazały, że całkowita liczba PID, opóźnienie PID i skumulowane obciążenie PID zostały znacznie zmniejszone w Ip3r2. /. myszy (Figura 2, ACH, i dodatkowa Figura 3C). Co więcej, podobnie jak w innym modelu udaru (16), objętość zawału (Figura 2, D i E) i gęstość martwych neuronów (Figura 2, F i G) były silnie atenuowane w Ip3r2. /. myszy 72 godziny po przejściowym MCAO, potwierdzając, że zmniejszone przeciążenie wapnia w neuronach i astrocytach przyczyniło się do wzrostu przeżywalności neuronów. Rycina 2 Pośredniczona w IR3R2 sygnalizacja astroglejowa zmniejsza obciążenie PID bez wpływu na zmiany naczyniowo-mózgowe związane z PID. (A (C) Całkowita liczba PID, opóźnienie pierwszego PID i skumulowana AUC jako wskaźnik całkowitego obciążenia PID zostały zmniejszone w Ip3r2. /. myszy (n = 14) w porównaniu z kontrolami (n = 11 myszy). (D. G) Wolumetria zawału i densytometria komórkowa 72 godziny po MCAO wykazała zmniejszoną wielkość zawału (n = 15 myszy dla każdej grupy) i zmniejszoną gęstość martwych neuronów (oznaczoną ilościowo za pomocą Fluoro-Jade C [FJC]) (n = 15). myszy w każdej grupie). Strzałki w G wskazują na neurodegenerację korową. Pasek skali: mm (H) Penetrujące tętniczki wykazały silny skurcz naczyń podczas PID. Lewy panel pokazuje układ naczyniowy (oznaczony Texas Red dekstran) podczas pMCAO przed PID; prawy panel pokazuje układ naczyniowy podczas PID. Pasek skali: 50 .m. (I) Resliced image (oznaczony linią przerywaną w H) używaną do określenia średnicy tętniczek. Pasek skali: 5 m. Pomiary przestrzenne fluorescencji Texas Red (dolny ślad) wykazują zmniejszenie średnicy podczas PID. (J i K) Odpowiedź naczyniowa na PID, składająca się z zwężenia naczyń, a następnie zmiennego rozszerzenia naczyń, pozostała niezmieniona w obu grupach (n = 4 myszy Cx43-ECFP Ip3r2a / (3, n = 7 myszy kontrolnych). Wszystkie wartości P zostały określone za pomocą testu U Manna-Whitneya. Sugerowano również, że astrocytarne zmiany wapnia pośredniczą w odpowiedziach naczyniowych (12). Dlatego, aby wykluczyć możliwość, że te efekty mogą być przypisane różnym poziomom niedokrwienia lub z natury różnej podatności na Ip3r2. /. myszy do początkowej niedokrwiennej depolaryzacji, która ustawia mózg dla kolejnych PID (3), zmierzono korowy przepływ krwi po pMCAO, jak również początkową depolaryzację po ogniskowym niedokrwieniu w modelu udaru fotouszacego i nie stwierdzono różnic między Ip3r2a /. i myszy WT (dodatkowa Figura 1E i dodatkowa Figura 4)
[podobne: jak ugotowac kasze jaglana, ćwiczenia oddechowe w rehabilitacji, masło z orzechów laskowych ]
[podobne: rehabilitacja po szyciu łąkotki, truskawki indeks glikemiczny, leki ratownika medycznego ]